sabtnik

کاربر سایت
  • تعداد ارسال ها

    20
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

اعتبار در سایت

1 Neutral

درباره sabtnik

  • درجه
    کاربر تازه وارد
  • تاریخ تولد تعیین نشده

اطلاعات شخصی

  • سیستم مدیریت محتوای مورد علاقه
    دیتالایف
  • زبان برنامه نویسی و تخصص ها
    C++
  • انجمن ساز مورد علاقه
    MyBB
  • آدرس سایت
    https://nikregister.com/
  1. داشتن دفاتر تجاری برای تنظیم و ترتیب اداره امور تجار و شرکت های تجاری مفید و قانوناَ لازم است. تعیین وضع دارایی و نگاهداری حساب سود و زیان و تهیه ترازنامه ، بر اساس این دفاتر به عمل می آید. بعلاوه دفاتر مذکور در تشخیص و تعیین مالیات، مورد استفاده ممیزان مالیاتی قرار می گیرند. و نیز در تعیین نوع ورشکستگی تاجر و شرکت تجاری، می توانند ملاک باشند. به موجب ماده 6 قانون تجارت، دفاتری که داشتن آن ها برای تجار ( و شرکت های تجاری ) الزامی است عبارتند از : – دفتر روزنامه – دفتر کل – دفتر دارایی – دفتر کپیه مواردی که دفتر تجاری می تواند اماره محسوب شود یکی از شرایط سندیت دفاتر تجاری، این است که طرفین دعوی هر دو تاجر باشند. ولی چون دفاتر تجاری، در هر حال علیه صاحب آن سندیت دارند، لذا در دعوایی که غیرتاجر یا شرکت تجاری اقامه می کند، می تواند به نفع خود از سندیت دفاتر تجاری آن ها استفاده کند. لیکن تاجر یا شرکت تجاری، چون طرف دعوای آن ها غیرتاجر است، نمی توانند در مقابل او به نفع خود، به دفاتر تجاری خود استناد کنند. زیرا دفاتر تجاری آن ها در مقابل غیرتاجر، سندیت ندارد. سندیت نداشتن دفاتر تجاری در برابر غیرتاجر را ، ماده 1298 قانون مدنی در عبارت اول خود مقرر می دارد. ولی این ماده پس از بیان اینکه " دفتر تجاری، در مقابل غیرتاجر سندیت ندارد " بلافاصله اضافه می کند، " فقط ممکن است جزء قراین و امارات قبول شود ". بدین ترتیب، با وجود اینکه ماده 1298 ابتدا سندیت داشتن دفتر تجاری یعنی دلیل محسوب شدن آن را در مقابل غیرتاجر، نهی می نماید بعداَ به دادگاه اختیار می دهد که در همین مورد، آن را به عنوان " اماره " بپذیرد. البته این امر وقتی ممکن است که دفتر تجاری مطابق مقررات قانون تجارت، تحریر و مرتب شده و شامل مواردی نیز نباشد که دلیل محسوب شدن، از آن سلب شده است. در غیر این صورت، چون دفتر مزبور اساساَ سندیت ندارد، لذا نمی توان به نفع تاجر، به عنوان اماره مورد قبول دادگاه قرار گیرد. از آنجا که " اماره " به موجب قانون مدنی یکی از ادله پنجگانه اثبات دعوی است لذا باید گفت که عبارت اول ماده 1298 قانون مدنی شامل " عام " و " خاص" است : – بیان اینکه دفتر تجاری در مقابل غیرتاجر سندیت ندارد، " عام " و ذکر اینکه فقط ممکن است جزء قراین و امارات قبول شود، " خاص" می باشد. چون خاص هم زمان با عام بیان شده، مخصص آن به شمار می رود و آن را تخصیص می دهد. و همان طور که می دانیم، چنین مخصصی که جزئی از عام و وصل به آن است ، " مخصص متصل " نامیده می شود. " اماره عبارت از اوضاع و احوالی است که به حکم قانون یا در نظر قاضی، دلیل بر امری شناخته می شود ". پس اماره بر دو نوع است، اماره قانونی و اماره قضایی. اماره مورد نظر ماده 1298، اماره قضایی است. اماره قضایی، اماره ای است که به نظر قاضی واگذار شده است. می توان گفت اوضاع و احوال مربوط به هر دعوی، که به نظر قاضی، موید اظهارات و ادعای هر یک از طرفین است اماره قضایی شمرده می شود. اماره و قرینه، در لغت دارای معانی مشترک بوده و هر دو به معنای نشانه و علامت می باشد. در حقوق، در معنای اصطلاحی نزدیک به هم، بکار رفته اند. می توان گفت ، قرینه عبارت از وضع مادی و ظاهری امر است که یا طرفیت دعوی توجه قاضی را به آن جلب می کنند یا قاضی، خود به آن متوجه می شود و اماره قضایی عبارت از اثر ذهنی قرینه در قاضی است، که به کمک ضوابط عقلی و تجربی و استدلال و شم قضایی قاضی، سبب می شود که وی، صحت ادعا و اظهارات احد از طرفین دعوی را محتمل تر تشخیص دهد و به طرف اعتقاد به حقانیت وی، سوق داده شود. اماره قضایی با نظر قاضی تعیین می گردد و کاملاَ به تشخیص و استنباط وی بستگی دارد. اماره قضایی، علم قاضی را تقویت می کند. در صورت نیاز به هرگونه مشاوره می توانید با ما تماس حاصل فرمایید. https://nikregister.com
  2. انواع نام از منظر حقوق تجارت انواع نام در علوم و فنون مختلف، یکسان نیست. از منظر حقوق تجارت می توان نام را به انواع ذیل تقسیم نمود : _ نام خود تاجر و نام محصولات تاجر، دارای آثار حقوقی متفاوت بوده و باید از یکدیگر متمایز گردند. دو اصطلاح نام تجاری و علامت تجاری، نظر به این تقسیم بندی از نام دارند. _ نام معمولاَ یک کلمه یا ترکیبی از چند کلمه است که از طریق نوشتاری یا گفتاری به دیگران منتقل می گردد اما تصویر نیز می تواند کارکرد نام را داشته و از طریق چشم منتقل گردد. اصطلاحات علامت، لوگو و نمانام. ناظر به نام تصویری در برابر نام کلامی هستند. _ نام دامنه در برابر تقسیمات پیشین، از قدمت کمی برخوردار بوده و ناشی از اختراع اینترنت است. تجار برای اعلام موجودیت و ایجاد ارتباط با مشتریان از طریق اینترنت، نیازمند نامی انحصاری هستند که اصطلاحاَ نام دامنه نامیده می شود. در مبحث حقوق تجارت، در بحث تولد شرکت تجاری، نام نیز مورد بحث قرار می گیرد. لذا، بنا به تجویز مفاد اساسنامه متناسب با نحوه تشکیل، نوع سرمایه و موضوع فعالیت خود شرکت ها می بایست نامی تعیین نمایند تا بواسطه آن بتوانند فعالیت و عملکرد خود را از دیگران تفکیک و متمایز نمایند. قانون تجارت، در رابطه با انتخاب نام شرکت موادی را آورده است.این ماده ها عبارتند از: ماده ی 117 : در این ماده آمده است در اسم شرکت تضامنی باید عبارت “شرکت تضامنی” و لااقل اسم یک نفر از شرکا ذکر شود.در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد،باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است،عبارتی از قبیل ” و شرکا” یا “و برادران” قید شود. ماده ی 95: در نام شرکت باید عبارت با مسئولیت محدود ذکر گردد وگرنه در مقابل ثالث تضامنی محسوب می گردد و تابع مقررات آن خواهد بود.نام شرکت نباید متضمن نام هیچ یک از شرکا باشد،در غیر این صورت شریکی که نامش در اسم شرکت ذکر شده در حکم شریک ضامن خواهد بود(ماده 95 ق.ت) ماده ی 141: به موجب ماده 141 قانون تجارت،شرکت مختلط غیر سهامی تحت اسم مخصوصی تشکیل می شود.قسمت اخیر ماده مقرر می کند:”در اسم شرکت باید عبارت “شرکت مختلط” و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود”.در حقوق فعلی فرانسه،قید نام یکی از شرکا دیگر اجباری نیست و اگر شرکا بخواهند نام یک یا چند نفر از شرکا را قید کنند،مجازند از اسامی شرکای ضامن و یا شرکای با مسئولیت محدود استفاده کنند.مع ذلک،قید اینکه شرکت یک شرکت”مختلط غیر سهامی”است در تمام نوشته ها و مکاتبات شرکت ضروری است. ماده ی 143 : در حقوق ایران،قید نام یکی از شرکای با مسئولیت محدود در اسم شرکت موجب مسئولیت تضامنی او می شود. تکلیف داشتن نام امروزه، برای تنظیم آسان تر روابط اجتماعی، دارا بودن نام برای همه اشخاص اعم از حقیقی و حقوقی، تبدیل به یک الزام قانونی شده و مایه حفظ بهتر حقوق سایر اشخاص در برابر دارنده نام است. بدین ترتیب شرکت های تجاری نیز به عنوان اشخاصی که تاجر متولد می گردند، باید دارای نام باشند اما تاکنون در قوانین ما، برای اشخاص حقیقی تاجر، دارا بودن نامی جداگانه به اعتبار تاجر بودن شخص ( نام تجاری ) الزامی شمرده نشده است. همچنین نامگذاری محصولات تاجر و دارا بودن نام دامنه تبدیل به تکلیف قانونی نشده است. حقوق ناشی از نام تبدیل نام به یک حق قانونی نیز کاملاَ قابل تصور است؛ خصوصاَ در دنیای تجارت که مشهور شدن نام ، محصول کار و تلاش تاجر است و قهراَ باید محترم شمرده شود. از این منظر، تعرض به نام ، همانند تعرض به سایر اموال متعلق به شخص، قبیح شمرده می شود. جز اینکه تعرض به نام از طریق به کار بردن نام دیگری برای نامیدن خویش یا محصول خویش محقق می شود. انواع نام از منظر حقوق تجارت  ثبت شرکت نیک
  3. علامت تجاری وسیله ای است که به تاجر یا تولید کننده جنس اجازه می دهد اجناس خود را از اجناس سایرین مشخص سازد. ماده 1 قانون ثبت علایم تجاری و اختراعات مصوب 1 تیرماه 1310 ، علامت تجاری را به شرح ذیل تعریف می کند :” علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، عبارت ، مهر ، لفاف و غیر آن که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی ، تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعتی یا تجار و یا محصول یک شهر و یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.در ایران برای اولین بار در سال 1304 قانونی برای ثبت و حمایت علایم تجاری و صنعتی تصویب گردید که بعداَ در سال 1310 مورد تجدید نظر قرار گرفت.علاوه بر قانون مزبور و آیین نامه اجرایی آن،ماده 249 قانون مجازات عمومی نیز مواردی را برای حمایت علایم تجاری ثبت شده پیش بینی نموده است.مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات ، ” اداره کل مالکیت صنعتی ” است. لذا ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.لازم به توضیح است ، ثبت علامت تجاری و یا حتی اصولاَ داشتن علامت تجاری الزامی نیست. یعنی افراد مختارند که برای کالا یا محصولی، علامتی اختیار کنند یا آن را بدون علامت خاصی، عرضه نمایند و اگر علامتی را برای کالا یا محصولی انتخاب کردند، ملزم به ثبت آن نیستند و می توانند آن را بدون ثبت ، مورد استفاده قرار دهند. لیکن حق انحصاری علامت برای آن ها در صورتی امکان پذیر است که آن را به ثبت داده باشند. بدین ترتیب ، اشخاصی که علامت تجاری مورد استفاده خود را ثبت نکرده باشند، قانوناَ نمی توانند از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت ، جلوگیری کنند.به موجب ماده 5 تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت 1328 مواردی که دولت ثبت آن ها را اجباری دانسته است به شرح ذیل است :1. داروهای اختصاصی ( سپسیالتیه ) مورد استعمال طبی یا بیطاری که با نسخه پزشک یا بدون آن مصرف می شود.2. مواد غذایی که در لفاف و یا ظروف و به اسم مشخصی باشد مانند کنسرو و مواد غذایی ، آردهای مخصوص، چای های مختلف ، شکلات ، آب نبات، پنیر، شیر، مربا، ترشی، کره و روغن های مختلف و غیره3. آب های معدنی یا گازدار، شربت آب های میوه … که در تحت اسم و ظرف مشخصی به معرض فروش گذارده می شود.4. لوازم آرایش و وجاهت که برای استعمال مستقیم بر روی بدن انسان به کار می رود مانند صابون ، خمیر ، پودر ، محلول عطریات ، ادکلن و پمادتمام اجناس دارویی و طبی و مواد غذایی مذکور در این آیین نامه، اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود به معرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجارتی ثبت شده بود و در روی برچسب نکات زیر تصریح شود:الف- اسم تجارتی و نشانی سازنده ی جنس با قید کشور مبداب- شماره ثبت علامت در ایرانبر اساس ماده ی 2 این آیین نامه، علامت و مشخصات بالا باید قبل از به معرض فروش قرار دادن جنس روی اجناسی که از خارجه وارد شده قید گردد.برچسب مقرره در ماده ی 1 باید طوری الصاق شود که نتوان آن را از روی لفاف یا ظرفی که در آن جنس به معرض فروش گذاشته می شود به سهولت برداشت و تنظیم آن باید به طریقی باشد که نام کشور مبدا و نام و نشانی سازنده علامت و شماره ثبت و از زمانی که وزارت بهداری اعلام کند شماره و تاریخ اجازه ی فروش در ایران خوانا باشد.تمام این نوشتجات که بر روی برچسب الصاق شده به اجناس خارجه ممکن است به زبان بیگانه باشد استعمال زبان فارسی نیز اختیاری خواهد بود.مطابق ماده 5 قانون ثبت علائم و اختراعات ایران ، ثبت علامت ذیل ممنوع است :1. بیرق مملکتی ایران و هر بیرق دیگری که دولت ایران استعمال آن را به طور علامت تجاری منع کند. علامت هلال احمر ، نشان ها ، مدال ها . انگ های دولت ایران .2. کلمات و یا عباراتی که موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد. ( از قبیل جمهوری اسلامی ، انقلابی ، دولتی و غیره )3. علامات موسسات رسمی مانند آرم جمهوری اسلامی و هلال احمر و صلیب سرخ و غیره4. علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت باشد.مقنن، انتخاب علائم مزبور را به عنوان علامت تجاری ممنوع اعلام کرده است . بنابراین اداره ثبت شرکت ها از ثبت علائم مذکور خودداری خواهد کرد.در غیر از موارد فوق، ثبت علامت برای تبعه ایران و خارجه آزاد است و می توانند از آن بهره مند شوند. اشخاصی که موسسه صنعتی یا تجاری آن ها در خارج از ایران است با رعایت دو شرط ذیل می توانند از مزایای قانون علائم تجاری بهره مند شوند :1. علائم خود را به موجب مقررات قانون به ثبت برسانند.2. کشوری که موسسه آن ها در آن جا واقع شده به موجب عهدنامه و یا قوانین داخلی خود از علائم تجاری ایران حمایت کند.اظهارنامه ثبت علامت تجاری و نحوه ی بررسی آن :اظهارنامه یا تقاضانامه ثبت علامت تجاری، باید به زبان فارسی در سه نسخه تنظیم شده و دارای تاریخ و امضاء متقاضی بوده و حاوی نکات ذیل باشد :اسم و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت و مرکز اصلی موسسه او ، و اسم و اقامتگاه وکیل او در تهران ، در صورتی که اظهارنامه نوسط وکیل داده شده باشد . – رشته تجارت یا نوع صنعت صاحب علامت . – تاریخ ثبت و محل و شماره ثبت علامت در کشور مبدا ، در صورتی که آن علامت در خارج ایران به ثبت رسیده باشد.- اقامتگاهی که صاحب علامت در تهران انتخاب می نماید. – اسم و اقامتگاه شخص یا اشخاصی که در تهران صلاحیت دریافت ابلاغ ها و اخطارها را دارند . – شرح نوع کالا یا محصولاتی که علامت برای تشخیص آن به کار می رود، با تعیین طبقات درخواست شده. – شرح و توصیف علامت درخواست شده و طرز مخصوص استعمال آن ، اگر مورد داشته باشد. – تعیین ضمائم.ضمائم اظهارنامه :از جمله مدارکی که ضمیمه اظهارنامه می شود مدارک ذیل را می توان نام برد:1- نسخه اصلی یا رونوشت مصدق آن هر گاه تقاضا به وسیله وکیل به عمل آمده باشد.2- ده عدد نمونه علامت3- بر روی هر نمونه مهر شعبه ثبت شرکت ها و علایم تجاری زده می شود.4- در صورتی که علامت در خارج به ثبت رسیده باشد. رونوشت آن که به تایید اداره صادرکننده زبان اصلی رسیده رسیده باشد ضمیمه شود و ترجمه آن به فارسی نیز پیوست گردد.5- در صورتی که علامت برای تشخیص امتیاز محصول جماعتی از زارعین ( زعفران بیرجند ) یا صنعتگران یا تجار یا محصول یک شهر ( پسته رفسنجان ) یا یک ناحیه از کشور باشد گواهی مقامات صلاحیتدار نیز باید ضمیمه گردد.مقامات صلاحیتداری که اداره ثبت مکلف به قبول گواهی آن ها می باشد عبارتند از :الف) اتحادیه صنفیب) اطاق بازرگانی یا صنایع ج) شهردارید) فرمانداری6- شخصی که تقاضای ثبت چند علامت را می نماید باید برای هر یک اظهارنامه جداگانه تنظیم نماید.7- هر اظهارنامه معمولاَ در سه نسخه نوشته می شود..هر اظهارنامه از تاریخ وصول ظرف 15 روز از جهات ذیل مورد بررسی قرار می گیرد :1- از لحاظ شکل آن که مطابق قوانین و مقررات باشد و هرگاه نواقصی داشته باشد . چنانچه تقاضا در ایران به عمل آمده باشد تا دو ماه و در صورتی که تقاضای ثبت وسیله کسانی که در خارج اقامت دارند شده باشد تا 6 ماه مهلت رفع نقص داده می شود.2- از جهت اینکه طبقه نوع کالا با طبقات مربوط تطبیق نماید و در صورت عدم مطابقت کالا با طبقه مندرج در اظهارنامه به درخواست کننده ابلاغ می شود تا نسبت به اصلاح نوع طبقه اقدام نماید.3- در صورتی که مانعی برای ثبت علامت تجاری وجود نداشته باشد، علامت پیشنهادی جهت ثبت در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی، دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.در آگهی مزبور خصوصیات کالا و مشخصات صاحب علامت قید می گردد. ثبت علائم تجاری ثبت نیک
  4. برای رسمیت یافتن جلسه مجمع، حضور اشخاصی که دست کم نیمی از سرمایه شرکت را تعهد نموده اند، ضروری است. چنانچه در جلسه نخست این حد نصاب حاصل نگردد، مجمع برای بار دوم دعوت می گردد و این بار جلسه با حد نصاب دارندگان حداقل یک سوم سرمایه رسمیت می یابد. در صورت عدم حصول این حد نصاب در جلسه دوم، قانون گذار دعوت از مجمع را برای سومین بار و با همان حد نصاب تشکیل جلسه دوم، یعنی دارندگان حداقل یک سوم سرمایه، تجویز نموده است. برای دعوت از مجمع در نوبت دوم و سوم رعایت دست کم فاصله بیست روز میان تاریخ جلسه قبل و تاریخ نشست بعد و نیز اعلام نتیجه جلسه پیشین ، یعنی رسمیت نیافتن مجمع به دلیل نرسیدن به حد نصاب قانونی، در آگهی دعوت ضروری است. در صورتی که جلسه مجمع در دعوت نوبت سوم به علت نرسیدن به حد نصاب قانونی، تشکیل نگردد، به معنای آن خواهد بود که سرمایه گذاران تمایلی به تشکیل شرکت ندارند. در این صورت موسسین باید با نشر آگهی در روزنامه تعیین شده در اعلامیه پذیره نویسی، عدم تشکیل شرکت را به اطلاع پذیره نویسان جهت استرداد وجوه پرداختی خود اعلام نمایند. در صورتی که مجمع در هر یک از دعوت های اول تا سوم رسمیت یابد، به موجب ماده 75 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 : " کلیه تصمیمات باید به اکثریت دو ثلث آراء حاضرین اتخاذ شود ". بدین معنی که اگر مجمع در نشست اول با حضور دارندگان حداقل پنجاه درصد سرمایه منعقد شود، رای با دو سوم پنجاه درصد حاضر ( یعنی حدود 33 درصد کل سرمایه ) و چنانچه جلسه دوم یا سوم با حضور صاحبان بیش از یک سوم سرمایه تشکیل گردد، اتخاذ نصمیمات با دو سوم از یک سوم سرمایه، یعنی تقریباَ با بیست و دو درصد کل سرمایه شرکت صورت می پذیرد. قانون گذار برخلاف سایر مجامع عمومی که تعداد سهم برای هر رای را به اختیار اساسنامه گذارده، در تبصره ماده 75 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، به صراحت اعلام داشته که " هر سهم دارای یک رای خواهد بود ". مطلبی که در تحلیل مقررات ماده 75 مورد بحث نیازمند بررسی به نظر می رسد، بخش نخست ماده مزبور است که به موجب آن " در مجمع عمومی موسس حضور عده ای از پذیره نویسان که حداقل نصف سرمایه شرکت را تعهد نموده باشند ضروری است " . عبارت " حضور عده ای از پذیره نویسان " در ظاهر به اشخاصی که بر اساس آگهی پذیره نویسی، فرم اصطلاحاَ تعهد سهام را تکمیل نموده اند، اشاره دارد. مفهومی که در ظاهر موسسین را در برنمی گیرد. در حالی که چنین برداشتی خلاف اراده قانون گذار و رویه معمول است. شیوه نگارش مقرره بالا در صورت تمسک به منطوق آن موجب اشکال می گردد و لذا بایستی پذیره نویسان مذکور در عبارت قانونی مزبور را شامل همه سرمایه گذاران یعنی موسسین و پذیره نویسان تلقی نمود. به علاوه، تبصره ذیل ماده 75 چنین اشعار می دارد : " در مجمع عمومی موسس کلیه موسسین و پذیره نویسان حق حضور دارند و هر سهم دارای یک رای خواهد بود ". مقرره مزبور، شرکت کنندگان در مجمع عمومی موسس را شامل هر دو گروه سرمایه گذار، یعنی موسسین و پذیره نویسان می داند. همچنین ماده 77 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، موسسین را در موردی که تصمیم گیری راجع به مزایای مورد مطلبه یا ارزیابی آوزده غیرنقد آن هااست، از رای دادن منع نموده است ، امری که به خوبی نشانگر لزوم حضور و مشارکت موسسین در جلسه مجمع عمومی موسس است. با ملاحظه فلسفه تشکیل مجمع عمومی موسس، و رجوع به دیگر مقررات لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 ناظر به مجمع عمومی موسس ، عبارت " موسسین " در ماده 75 را به دور از هر گونه تردید باید به نحو یکسان دربرگیرنده همه سرمایه گذاران اعم از موسسین و پذیره نویسان تلقی نمود. زیرا که فلسفه تشکیل مجمع عمومی موسس تصمیم گیری درباره اسناد بنیادین جهت تاسیس شرکت و به ویژه اساسنامه آن است و محروم ساختن موسسین که نه فقط طرح چنین اساسنامه ای را خود تهیه نموده اند، بلکه مقدمات لازم برای تشکیل شرکت را صورت داده اند، هیچ نوجیهی ندارد ، به ویژه آنکه موسسین همانند پذیره نویسان به معنای خاص، شریک و صاحب حق در شرکت تلقی می گردند. به علاوه، مقررات مختلف لایحه اصلاحی موید این دیدگاه است که ذکر عبارت " پذیره نویسان " در صدر ماده 75 صرفاَ ناشی از مسامحه بوده و باید آن را در معنی عام تعهد کننده سهام تعبیر نمود . در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما تماس حاصل فرمایید. https://nikregister.com
  5. نام تجاری یا برند عبارت است از نام، سمبل، نشانه، طرح، شعار، علامت یا ترکیبی از آنها که موجب شناسایی محصول و تمایز آن از سایر محصولات و انتقال یک مفهوم یا احساس به مخاطب می شود.اصولاَ ثبت علائم تجاری، اختیاری است . با این وجود، در مواردی مصالح اجتماعی و سلامت مردم ایجاب می کند علائم به ثبت برسند. در این رابطه ، ماده 1 قانون ثبت علائم و اختراعات مقرر می دارد :” داشتن علامت تجاری اختیاری است مگر در مواردی که دولت آن را الزامی قرار دهد”.به موجب ماده 5 تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت 1328 مواردی که دولت ثبت آن ها را اجباری دانسته است به شرح ذیل است :1. داروهای اختصاصی ( سپسیالتیه ) مورد استعمال طبی یا بیطاری که با نسخه پزشک یا بدون آن مصرف می شود.2. مواد غذایی که در لفاف و یا ظروف و به اسم مشخصی باشد مانند کنسرو و مواد غذایی ، آردهای مخصوص، چای های مختلف ، شکلات ، آب نبات، پنیر، شیر، مربا، ترشی، کره و روغن های مختلف و غیره3. آب های معدنی یا گازدار، شربت آب های میوه … که در تحت اسم و ظرف مشخصی به معرض فروش گذارده می شود.4. لوازم آرایش و وجاهت که برای استعمال مستقیم بر روی بدن انسان به کار می رود مانند صابون ، خمیر ، پودر ، محلول عطریات ، ادکلن و پمادتمام اجناس دارویی و طبی و مواد غذایی مذکور در این آیین نامه، اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود به معرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجارتی ثبت شده بود و در روی برچسب نکات زیر تصریح شود:الف- اسم تجارتی و نشانی سازنده ی جنس با قید کشور مبداب- شماره ثبت علامت در ایران بر اساس ماده ی 2 این آیین نامه، علامت و مشخصات بالا باید قبل از به معرض فروش قرار دادن جنس روی اجناسی که از خارجه وارد شده قید گردد.برچسب مقرره در ماده ی 1 باید طوری الصاق شود که نتوان آن را از روی لفاف یا ظرفی که در آن جنس به معرض فروش گذاشته می شود به سهولت برداشت و تنظیم آن باید به طریقی باشد که نام کشور مبدا و نام و نشانی سازنده علامت و شماره ثبت و از زمانی که وزارت بهداری اعلام کند شماره و تاریخ اجازه ی فروش در ایران خوانا باشد.تمام این نوشتجات که بر روی برچسب الصاق شده به اجناس خارجه ممکن است به زبان بیگانه باشد استعمال زبان فارسی نیز اختیاری خواهد بود.قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) مصوب مرداد ماده 1362 برای متخلفین مجازاتی به شرح زیر تعیین نموده است:ماده 124- اشخاص ذیل به حبس تا شش ماه محکوم خواهند شد:1- کسانی که علامت تجاری اجباری را در روی محصولی که اجباراَ باید دارای آن علامت باشد استعمال نکنند.2- کسانی که عالماَ محصولی را به معرض فروش گذاشته یا به فروشند که دارای علامتی نباشد که برای آن محصول اجباری است.سوالات خود را از ما بپرسید. ثبت برند ثبت شرکت نیک
  6. نام تجاری یا برند عبارت است از نام، سمبل، نشانه، طرح، شعار، علامت یا ترکیبی از آنها که موجب شناسایی محصول و تمایز آن از سایر محصولات و انتقال یک مفهوم یا احساس به مخاطب می شود. امروزه ، برندهای معروف و متعددی در حوزه لوازم آرایشی و بهداشتی در سطح دنیا وجود دارد که خیلی از آن ها را در تبلیغات تلویزیون و یا مجلات مشاهده می کنیم . عمده ترین خصوصیت این برندها، این است که به یک شرکت و یا مجموعه ای از شرکت های وابسته به یک موسسه مادر، این امکان را می دهد که خود و محصول و یا خدمات خود را نسبت به محصولات و خدمات شرکت های دیگر متمایز سازد و هماهنگ با آن قدرت انتخاب مصرف کننده را افزایش دهد. بنابراین می توان گفت که این نوع علائم، ابزارهایی در خدمت مصرف کننده و رقبای تجاری و صنعتی هستند. با توجه به مطالب ارائه شده می توان کاربردهای گوناگونی برای برندها شناسایی نمود : 1- کاربرد تعیین منشاء و کیفیت کالا نقش برند در تعیین اصالت و کیفیت کالا اهمیت زیادی دارد و موجب می شود که مصرف کننده از سابقه کیفیت آگاه شده و در انتخاب خود کمتر دچار اشتباه شود. در نتیجه هزینه هایی که پرداخت می کند، کاهش می یابد. بنابراین برای کالای مرغوب ، علامت تجاری معرف برتری آن خواهد بود. 2- کاربرد شناسایی و تمییز کالا برند موجب متمایز شدن کالاهای ارائه شده و خدمات یک شرکت از کالا و خدمات شرکت های دیگر می شود. بدین ترتیب مصرف کننده این فرصت را دارد که از بین انواع متنوع کالاهای رقیب نوع دلخواه را انتخاب کرده و یک محصول را از محصول دیگر متمایز سازد. 3- کاربرد بازاریابی و تبلیغات این کارکرد برند، جنبه تبلیغاتی دارد و می تواند تصویری قوی یا ضعیف از یک بنگاه ارائه دهد. به عبارت دیگر برند یک ابزار بازاریابی است و می تواند اگر با دقت و توجه به روانشناسی اجتماعی و فضای اقتصادی حاکم بر جامعه برگزیده شود جذابیت موسسه و کالای آن را در افکار عمومی افزایش دهد. علائم تجاری در اقتصاد امروز جهان ، معرف بخش عظیمی از ارزش یک شرکت تولیدی یا تجاری است و به طور فزاینده ای بزرگ ترین منبع سودهای حاصله شرکت ها به شمار می رود. 4- کاربرد رقابتی این کاربرد علائم تجاری، بیشتر از آنکه زاییده راهبرد بازاریابی باشد متاثر از استراتژی رقابتی است. در این جا می توان از علائم " ذخیره ای " و " دفاعی " و " مانع تراشی " یاد نمود. علامت ذخیره آن است که ثبت شده ولی فوراَ مورد استفاده صاحب آن قرار نمی گیرد، بلکه نگهداری می شود تا به هنگام پیدایش یک محصول یا خدمت جدید، شرکت مالک علامت، از آن برای معرفی محصول توین خود استفاده کند. محدودیت زمان نگهداری علامت در کشور فرانسه 5 سال است و بعد این مدت حق مالکیت بر علامت از صاحب آن سلب می شود. بر اساس قانون ثبت علائم در ایران، این مدت سه سال می باشد. ضوابط قانونی ثبت برند آرایشی وفق مصوبه ی سوم اردیبهشت 1328 هیاًت وزیران، ثبت علائم برای هر یک از این موارد اجباری است: الف) داروهای اختصاصی مورد استفاده ی طبی ب) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص عرضه می شوند. ج) آب های گازدار ه) لوازم آرایش که برای استعمال مستقیم بر روی پوست انسان به کار می رود. لذا به موجب این ماده، تمام اجناس دارویی ، طبی و آرایشی، و مواد غذایی مذکور در این آیین نامه ،اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود به معرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجاری ثبت شده بوده و در روی برچسب نکات زیر تصریح شود: الف-اسم تجاری و نشانی سازنده ی جنس با قید کشور مبدا ب- شماره ثبت علامت در ایران مدارک لازم جهت ثبت برند آرایشی به شرح ذیل است : 1- اظهارنامه ثبت برند 2- نسخه اصلی یا رونوشت گواهی شده وکالتنامه ، در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید. 3- ارائه ده نمونه از علامت به صورت گرافیکی که با علامت الصاق شده روی اظهارنامه یکسان بوده و ابعاد آن حداکثر 10 در 10 سانتی متر باشد.اگر ارائه علامت به صورت گرافیکی نباشد ده نمونه از کپی یا تصویر علامت حداکثر در همین ابعاد و به نحوی که مرجع ثبت مناسب تشخیص دهد،ارائه خواهد شد. درخواست کننده باید بر روی هر اظهارنامه یک نمونه از علامت را الصاق و آن را امضاء نماید . نمونه سوم در موقع ثبت بر روی صفحه مربوطه در دفتر ثبت و نمونه چهارم بر روی تصدیق ثبت الصاق می شود. علاماتی که برجسته یا گود در روی شیی ء نشان داده می شود بر روی کاغذ نفش خواهد شد. ابعاد نمونه نباید از ده سانتیمتر از هر طرف تجاوز کند. بر روی هر نمونه الصاق شده به طریق بالا مهر شعبه ثبت شرکت ها و علایم تجاری و اختراعات زده می شود به طریقی که یک قسمت از مهر بر روی نمونه و قسمت دیگر بررو.ی صفحه قرار گیرد. چنانچه مرجع ثبت نمونه علامت ارائه شده را مناسب تشخیص ندهد، تسلیم نمونه مناسب را درخواست می نماید.در هر حال،علامت باید به همان نحو که درخواست و ثبت می شود استعمال گردد. 4- در صورت سه بعدی بودن علامت،ارائه علامت به صورت نمونه های گرافیکی یا تصویر دو بعدی روی برگه به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد که همان علامت سه بعدی را تشکیل دهند،الزامی است. 5- مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود. 6- ارائه مدارک دال بر فعالیت در حوزه ذی ربط بنا به تشخیص مرجع ثبت. 7- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و ارائه گواهی مقام صلاحیتدار،اتحادیه یا دستگاه مرتبط،در صورتی که ثبت علامت جمعی مورد درخواست باشد. 8- مدارک مثبت هویت متقاضی 9- رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی 10- مدارک نمایندگی قانونی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید. در صورتی که متقاضی درخواست حق تقدم کرده باشد،هنگام تقاضای ثبت علامت باید درخواست خود را به همراه مدارکی که حاکی از این حق باشد،به مرجع ثبت تسلیم نماید. این درخواست باید مشتمل بر موارد ذیل باشد: 1- تاریخ و شماره اظهارنامه اصلی 2- کشوری که اظهارنامه اصلی در آنجا تسلیم شده و یا در صورت منطقه ای یا بین المللی بودن اظهارنامه،اداره ای که اظهارنامه در آن جا تسلیم شده است. مراحل ثبت برند آرایشی اولین اقدام جهت ثبت برند ، انتخاب نام برند است. لذا،بحث برند و عوامل انتخاب نام برند یکی از شاخص های مهم و تاثیر گذار حتی در سطح بین المللی است .( خاطر نشان می شویم، جهت انتخاب نامی نیک و شایسته می توانید با همکاران ما تماس حاصل فرمایید. مشاورین ما ، از نام پیشنهادی شما استعلام گرفته و شما را در انتخاب نام برند راهنمایی خواهند نمود) . پس از انتخاب نام برند، مراحل ثبت برند به قرار ذیل است : _ تکمیل فرم مربوطه در سامانه اداره مالکیت معنوی به نشانی http://iripo.ssaa.ir این مراحل شامل اطلاعات مالک ، مشخصات دریافت کننده ابلاغیه ، بارگذاری ضمائم اظهارنامه ، بازبینی تمامی اطلاعات و ضمائم بارگذاری شده برای حصول اطمینان از صحت اطلاعات ، پرداخت هزینه ثبت اظهارنامه می باشد. – دریافت رمز اظهارنامه و کد پیگری _ بررسی اولیه توسط کارشناس مربوطه بعد از واریز هزینه اظهارنامه پرونده. ( پس از تکمیل اطلاعات در سامانه پاسخ اداره ممکن است یکی از سه وضعیت اخطار نقص / رد پرونده / آگهی نوبت اول باشد. در حالت آگهی نوبت اول یعنی اشکالی در اطلاعات وارد شده وجود نداشته و می بایست نسبت به ارائه مدارک اقدام نمایید. ) – ارائه مدارک به اداره مالکیت معنوی – پرداخت هزینه روزنامه رسمی اول در صورتی که تا سی روز پس از انتشار آگهی نسبت به علامت مورد تقاضا اعتراضی به عمل نیاید می توان نسبت به آگهی نوبت دوم اقدام نمود. مدت اعتبار حمایت از علامت تجاری،10 سال از تاریخ ثبت اظهارنامه در اداره مالکیت های صنعتی می باشد که هر 10 سال قابل تمدید است و چنانچه ظرف 10 سال تمدید نگردد و 6 ماه از تاریخ اعتبار گذشته باشد صاحب گواهینامه می بایست جهت ثبت نام و علامت تجاری خود دوباره اقدام نماید. https://nikregister.com
  7. موسسات غیر تجاری به اشخاص حقوقی گفته می شود که جهت مقاصد غیرتجاری از قبیل امور علمی و ادبی یا امور خیریه و امثال آن تشکیل می شوند و برخلاف شرکت ها جنبه تجاری ندارند. لازم به توضیح است این گونه موسسات ممکن است قصد انتفاع داشته و یا نداشته باشند. بنابراین در تشخیص موسسات تجاری از غیرتجاری آنچه اهمیت دارد، موضوع فعالیت موسسات می باشد که این موضوع فعالیت باید امور غیرتجاری از قبیل امور علمی ، ادبی و … باشد. ثبت موسسات غیرانتفاعی مستلزم اخذ مجوز از سازمان ها یا وزارتخانه های مربوطه است . مهم ترین اقسام موسسات غیر تجاری عبارتند از انجمن و سندیکاها. ( سندیکا جمعیتی است که کارگران یا کارفرمایان مربوط به یک حرفه یا کارگاه یا جمعیت و یا صنعت، برای حفظ منافع حرفه ای و بهبود وضع مادی و اجتماعی خود تشکیل می دهند. از ائتلاف چند سندیکا یک اتحادیه و از ائتلاف جند اتحادیه یک کنفدراسیون تشکیل می شود. ماده 25 قانون کار منسوخ مورخ 26/ 12/ 1377) . مدارک لازم جهت ثبت موسسات غیر تجاری : موسسات غیرتجاری نیز باید همانند شرکت های تجاری به ثبت برسند. برای ثبت آن ها تسلیم مدارک ذیل در تهران به ” اداره ثبت شرکت ها ” و در شهرستان ها ” به دایره ثبت شرکت ها ” ضروری است. 1. دو نسخه تقاضانامه تکمیل شده 2. دو نسخه اساسنامه تکمیل شده 3. تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام های پیشنهادی 4. تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت موسسین و مدیران 5. اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد. ثبت شرکت ثبت شرکت نیک https://nikregister.com
  8. از جمله شرکت هایی که در ماده 20 قانون تجارت به آن اشاره شده است،شرکت سهامی است.شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است. در شرکت سهامی تعداد شرکا نباید از سه نفر کمتر باشد شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود: نوع اول : شرکت هایی که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند این گونه شرکت ها، شرکت سهامی عام نامیده می شوند. نوع دوم : شرکت هایی که تمام سرمایه آن ها در موقع تاسیس منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده است.این گونه شرکت ها، شرکت سهامی خاص نامیده می شوند. اوصاف اساسی شرکت سهامی عام 1- مسئولیت سهامداران در این شرکت مانند مسئولیت شرکا شرکت بامسئولیت محدود است، یعنی فقط به میزان سهامشان مسئول تادیه دیون شرکت اند نه بیشتر. 2- برخلاف دیگر شرکت ها، برای تاسیس آن حداقل سرمایه تعیین شده است و پنج میلیون ریال است. 3- شیوه های اداره آن کامل است و مقررات قابل توجهی راجع به نحوه اداره و شیوه مدیریت و اخذ تصمیم نسبت بدان وضع شده است ، از همین رو این قالب برای تشکیل شرکتی با تعداد قابل توجهی از شرکاء مناسب است. شرکاء شرکت سهامی عام ، گاه تا هزاران و میلیون ها شخص می رسد. هزینه ثبت شرکت ثبت شرکت نیک
  9. اعتیاد، حالتی است که در آن شخص به علت روانی یا مصرف مواد شیمیایی، طبیعی دچار ضعف اراده در کنترل تکرار اعمال خود می شود هر چند ضعف اراده فی نفسه بیماری نیست ولی به علت عوارضی که بر سیستم عصب مرکزی شخص ایجاد شده به عنوان بیماری فرض می شود و این بیماری با ایجاد اختلال در کنترل بر سیستم رفتار – پاداش ، باعث تکرار آن رفتار می گردد. امروزه اعتیاد به مواد مخدر را می توان یکی از معضلات بهداشتی، روانی و اجتماعی جهان امروز به حساب آورد که عدم اطلاعات کافی از عوارض مواد مخدر ، یکی از مهم ترین دلایل گرایش به آن می باشد.متقاضیان تاسیس مراکز ترک اعتیاد، می توانند بر حسب نوع فعالیتی که می خواهند آغاز کنند با ارائه درخواست رسمی، نسبت به اخذ مجوز از سازمان بهزیستی،وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکی،وزارت کشور و نیروی انتظامی اقدام کنند.طیق ماده1آیین نامه راه اندازی مرکز درمان سوء مصرف مواد: مرکز درمان سوء مصرف مواد، به مرکزی اطلاق می گردد که امکانات ارائه خدمات درمانی سم زدایی و خدمات پیشگیری از عود و درمان های غیر دارویی و در صورت اخذ مجوز واحد درمان وابستگی به مواد افیونی با داروهای آگونیست، درمان سم زدایی و نگهدارنده (طولانی مدت) را با داروی آگونیست افیونی برای درمان سرپایی معتادان دارا باشد.کلیه این خدمات باید منطبق با پروتکل درمان سوء مصرف مواد (که توسط معاونت سلامت ابلاغ می گردد) باشد.واحد درمان وابستگی به مواد افیونی با داروهای آگونیست (که منبعد در این آیین نامه واحد نامیده خواهد شد) زیر مجموعه مرکز بوده و تحت نظر پرسنل درمانی ،درمان سم زدایی و درمان نگاه دارنده با داروهای آگونیست افیونی را ارائه می دهد.(ماده2) ثبت شرکت ثبت شرکت نیک
  10. طبق ماده 94 قانون تجارت، شرکت بامسئولیت محدود چنین تعریف شده است : ” شرکت بامسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت، مسئول قروض و تعهدات شرکت است “. شرکت بامسئولیت محدود مانند شرکت سهامی از جمله شرکت هایی است که فقط سرمایه در آن دخالت دارد. ولی تفاوتی که این شرکت با شرکت سهامی دارد این است که سرمایه به سهام قسمت نمی شود بلکه شرکاء هر یک سهم الشرکه دارند که مجموع آن سرمایه شرکت را تشکیل می دهد. مثلاَ شرکتی که بین 5 نفر از شرکاء با سرمایه پانصد هزار ریال تشکیل می شود ممکن است اولی دویست هزار ریال و دومی یک صد هزار ریال و سومی هشتاد هزار ریال و چهارمی و پنجمی هر یک شصت هزار ریال سهم الشرکه آن ها باشد. توجه داشته باشید که فقط در شرکت های سهامی و تعاونی است که سرمایه شرکاء به صورت قطعاتی به نام سهم در می آید. در شرکت مختلط سهامی نیز فقط سرمایه برخی از شرکاء به صورت قطعات سهم در می آید. در شرکت مختلط سهامی نیز فقط سرمایه برخی از شرکاء به صورت قطعات سهام در می آید و در بقیه شرکت ها، سرمایه به هیچ وجه به صورت سهم در نمی آید. در این شرکت هر شریک فقط به میزان سهم الشرکه اش در قبال کلیه دیون شرکت مسئول است. بنابراین برای سرمایه گذاران قالب مطمئنی است، اما برای معامله کنندگان با شرکت مطمئن نمی باشد. شیوه های اداره آن از شرکت های تضامنی و نسبی کامل تر است، اما به کاملی شرکت های سهامی و تعاونی نمی باشد ، از همین رو این قالب برای تشکیل شرکت هایی با تعداد زیادی از شرکاء مناسب نیست. مسئولیت هر شریک در شرکت با مسئولیت محدود هر شریک فقط به میزان سرمایه ای که با خود به شرکت آورده است در برابر دیون و تعهدات شرکت مسئول است. ( ماده 94 ق. ت ) بنابراین از این نظر شرکت بامسئولیت محدود شبیه شرکت سهامی است. البته این اصل استثنائاتی نیز دارد ، یعنی در برخی موارد شریک در شرکت بامسئولیت محدود ، شریک ضامن تلقی شده و مسئول تادیه کلیه دیون شرکت است که این استثنائات عبارتند از : 1- وقتی در نام شرکت، عبارت ” با مسئولیت محدود ” قید نشده باشد که در این صورت مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث به خاطر دیون شرکت ، تضامنی می گردد. ( ماده 95 ق. ت ) مسئولیت هر شریک در شرکت بامسئولیت محدود ثبت شرکت نیک
  11. شرکت تعاونی شرکتی است که بین اشخاص حقیقی،برای فعالیت در امور مربوط به تولید و توزیع،در جهت اهداف مصرح در قانون بخش تعاونی،به منظور بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضاء از طریق همکاری و تشریک مساعی آن ها،با رعایت قانون مزبور،تشکیل می شود.شرکت تعاونی یا در قالب شرکت های سهامی یا مطابق مقررات اساسنامه مصوب تشکیل می گردد. برای تاسیس شرکت تعاونی وجود حداقل هفت نفر عضو ضروری است. در موارد خاص وزارت تعاون برای برخی از شرکت های تعاونی تعداد بیشتری را به عنوان حداقل اعضاء تعیین می کند.به موجب ماده ( 193 ) قانون تجارت که می گوید : ” شرکت تعاونی اعم از تولید یا مصرف ممکن است مطابق اصول شرکت سهامی یا بر طبق مقررات مخصوص که با تراضی شرکاء ترتیب داده شده باشد تشکیل شود. ولی در هر حال مواد (32) و (33) همین قانون لازم الرعایه است “. شرکت تعاونی از حیث شکلی می تواند به صورت شرکت سهامی تشکیل گردد. در این صورت باید مقررات شرکت سهامی تا جایی که ماهیت شرکت تعاونی ایجاب می نماید، رعایت شود.بر اساس ماده (32 ق. ت ) هر کس تعهد ابتیاع سهامی را کرده باشد و در موعد مقرر وجه تعهد شده را نپردازد؛ علاوه بر آن وجه، به خسارت تاخیر تادیه محکوم خواهد شد.همین طور بر اساس ماده (33) قانون تجارت که می گوید : ” اساسنامه شرکت می تواند نسبت به اشخاص مذکور در ماده فوق ترتیب دیگری اتخاذ نماید، حتی مقرر دارد که در صورت عدم تادیه بقیه قیمت سهام ، قسمت پرداختی بلاعوض جزء سرمایه شرکت به حساب می آید “.به موجب ماده (194) قانون تجارت ” در صورتی که شرکت تعاونی تولید یا مصرف مطابق اصول شرکت سهامی تشکیل شود؛ حداقل سهام یا قطعات سهام ده ریال خواهد بود و هیچ یک از شرکاء نمی توانند در مجمع عمومی بیش از یک رای داشته باشند “.لذا از مقررات قانون تجارت نتایج ذیل به دست می آید :1- حداقل باید ثلث سرمایه شرکت تعاونی نقداَ پرداخت شود و پرداخت دو ثلث بقیه می تواند از طرف شرکای موسس تعهد شود.2- در صورتی که مورد تعهد در سررسید پرداخت نشود، خسارت دیر کرد به آن تعلق خواهد گرفت.3- با تجویز اساسنامه و در صورت اطلاع به تعهد کنندگان و گذشت مدتی معین و عدم پرداخت بقیه قیمت مبلغ سهم از طرف آنان ، قسمت پرداختی جزء سرمایه شرکت به حساب می آید .در قانون اخیر شرکت های تعاونی در ماده (11) تصریح می نماید که کلیه قوانین و مقرراتی که با مفاد این قانون مغایرت دارد ملغی است. بنابراین سهام شرکت تعاونی با نام و غیر قابل تقسیم است و بهای آن باید نقداَ پرداخت شود. همچنین انتشار سهام بی نام و تعهد سرمایه مجاز نیست، بلکه سهم های شرکت تعاونی :اولاَ- بانام است که به نام افراد صادر و در دفتر سهام شرکت ثبت می شود.ثانیاَ- بهای آن نقداَ پرداخت می گردد.4- حداقل سهام یا قطعات سهام شرکت تعاونی ده ریال است.5- در مجمع عمومی شرکت تعاونی هیچ شریکی بیش از یک رای ندارد.در مورد تشکیل و ثبت شرکت تعاونی باید اضافه نمود که : موسسین باید مجمع عمومی موسس را دعوت کنند. طبق ماده (31) قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران ” مجمع عمومی موسس عبارت است از عده ای از افراد واجد شرایط عضویت در تعاونی که اقدام به تاسیس تعاونی می نمایند “. ثبت شرکت  ثبت شرکت نیک
  12. ثبت شرکت برای شروع یک فعالیت تجاری خدماتی و .. در چارچوب تشکل حقوقی امری الزامی و انکار ناپذیر می باشد. با ثبت شرکت فعالیت بنگاه در سایه حمایت های دولتی و قانون تجارت قرار می گیرد. یکی از شرکت های پرطرفدار برای ثبت، شرکت تبلیغاتی است . در این مطلب، جهت آشنایی ذهن خوانندگان ابتدا به تعریف تبلیغات و شرکت های تبلیغاتی می پردازیم و سپس نحوه ثبت شرکت های تبلیغاتی را مورد بررسی قرار می دهیم. تبلیغ نوعی پرداخت پولی برای ارتباطات غیر شخصی است که از سوی افراد و یا بنگاه های معین انجام می پذیرد و در آن از رسانه ها با پوشش گسترده به منظور تشویق یا تاثیر بر مخاطبان استفاده می شود. شرکت های تبلیغاتی نیزسازمان مستقلی از افراد و کسب و کارهای خلاق است که در توسعه و آماده سازی برنامه بازار ،تبلیغات و سایر ابزارهای ترویجی تخصص خاصی دارند. در ادامه چند نمونه از شرکت های تبلیغاتی را مورد مطالعه قرارمی دهیم: _شرکت تبلیغاتی با خدمات کامل: یک شرکت تبلیغاتی با خدمات کامل می تواند محدوده وسیعی از خدمات بازاریابی را فراهم آورد.این نوع کانون می تواند به طور مستقیم خدماتی را در اختیار مشتریان قرار دهد که مرتبط به تبلیغات است. _شرکت تبلیغاتی مدولار: یک شرکت تبلیغاتی مدولار یک شرکت تبلیغاتی با خدمات کامل است که خدمات خود را بر اساس قطعات موجود ارائه می کند. _شرکت تبلیغاتی در شرکت: برخی از شرکت ها دوست دارند کنترل نزدیک تری به تبلیغات داشته باشند، به همین خاطر از شرکت تبلیغاتی در داخل شرکت خود استفاده می کنند. این نوع شرکت تبلیغاتی کلاَ متعلق به تبلیغ کننده است و تمامی کارهایی که یک شرکت تبلیغاتی خارجی (یا خارج از شرکت)انجام می دهد را به خوبی اجرا خواهد کرد. _آژانس های متخصص تبلیغات: شرکت هایی وجود دارد که کار تبلیغات را تنها در حوزه خاصی انجام می دهند.به عنوان مثال شرکت هایی هستند که در حوزه مالی تخصص دارند. _بوتیک های خلاق: بوتیک های خلاق ،آژانس های فروشگاهی هستند که تنها کارهای خلاقانه را فراهم می کنند؛کارهای خلاقانه خاص شامل کپی رایتینگ،آثار هنری و تولید تبلیغات است. • از جمله وظایف شرکت تبلیغاتی می توان به موارد زیر اشاره کرد: – برنامه ریزی حساب : شرکت تبلیغاتی معمولاَ دارای برنامه ریزی های حساب هستند که با مشتریان ارتباط مستقیمی دارند این افراد مطمئن می شوند که نیازهای مشتریان در اختیار تیم پژوهش و تیم خلاق قرار گرفته است. آنها همچنین باید مطمئن شوند که اطلاعات ضروری به مشتریان انتقال می یابد، برنامه ریزی حساب جایی است که شرکت تبلیغاتی تعامل اولیه خود را با مشتریان آغاز می کند. – تحقیقات بازاریابی: کانون های تبلیغاتی برای توسعه مشخصه های بازار هدف خود از طریق تحقیقات بازاریابی با شرکت ها همکاری می کنند.معمولاَ این کانون ها زمان زیادی را برای تحقیقات رابرای تحقیق وبررسی مشتریان انجام می دهند تابه خوبی بدانند این افراد چه محصولی می خرندوچه چیزی آنهارابه خرید تشویق می کند. * ذکر این نکته حائز اهمیت است که کانون تبلیغاتی خود واژه ای متفاوت از شرکت تبلیغاتی است و می توان این گونه گفت که شرکت های تبلیغاتی خود می توانند زیر مجموعه کانون های تبلیغاتی باشند. – تحقیق در مورد بازار: برای شناخت رقبا ،مدیران حسابداری در شرکت تبلیغاتی بازار هدف را مورد بررسی قرار می دهند ،رقبای موجود را شناسایی می کنند و تکنیک های بازاریابی آنان را شناسایی می کنند. – خلاقیت: شرکت تبلیغاتی به خاطر خروجی خلاقانه خود که می تواند شامل طراحی سایت ،متن تبلیغاتی ،تبلیغ در مجله ،رادیو،تلویزیون باشد شناخته شده و مشهور است .رسانه تبلیغاتی معمولاَ در هر کمپینی متفاوت است؛ طراحان گرافیک،طراحان سایت، نویسندگان، ویراستاران ومدیران خلاق یک شرکت تبلیغاتی رابه محلی خلاق تبدیل کرده اند. • ثبت شرکت تبلیغاتی برای ثبت این شرکت ها ابتدا بایستی مجوز لازم اخذ گردد سپس برای ثبت آن اقدام شود. این شرکت ها نیازمند اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی – به علت قید کردن واژه تبلیغات در موضوع فعالیت شرکت (بند 2اساسنامه)- می باشند. • شرایط صدور مجوز شرکت تبلیغاتی مدیرمسئول وصاحب امتیازشرکت باید دارای شرایط ذیل باشد: – تابعیت ایران واهلیت قانونی – نداشتن سوء شهرت و سابقه موثر کیفری – عدم اشتغال در وزارتخانه ها یا موسسات یا شرکت های دولتی و یا شهرداری ها – دارا بودن دیپلم کامل متوسطه و داشتن حداقل 5سال سابقه کار موثر در امور تبلیغات با تایید کمیته سازمان های تبلیغات یا مدرک تحصیلی معادل دانشنامه لیسانس – تنظیم تقاضانامه توسط آن دسته از متقاضیانی که شخصیت حقوقی دارند باید توسط مدیر عامل موسسه یا شرکت انجام پذیرد. – ارائه تقاضانامه به اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان محل سکونت با امضای صاحب امتیاز و معرفی مدیر مسئول • در صورت دریافت مجوز لازم می توانید برای ثبت شرکت تبلیغاتی به شکل های ذیل اقدام نمایید. ثبت شرکت تبلیغاتی ثبت شرکت نیک
  13. 1. اظهارنامه ثبت اختراعاظهارنامه ثبت اختراع باید در سه نسخه و در فرم مخصوص و به زبان فارسی تنظیم شده و پس از ذکر تاریخ، توسط متقاضی یا نماینده قانونی وی امضاء شود. 2. توصیف اختراعتوصیف اختراع باید صریح و همراه با جزئیات کامل و مشتمل بر نکات ذیل باشد :الف) عنوان اختراع به گونه ای که دراظهارنامه ذکر گردیده است.ب ) زمینه فنی اختراع مربوط.ج ) مشکل فنی و بیان اهداف اختراعد ) شرح وضعیت دانش پیشین و سابقه پیشرفت هایی که در ارتباط با اختراع ادعایی وجود دارد، به نحوی که برای درک و بررسی جدید بودن اختراع کفایت کند.ه) ارائه راه حل برای مشکل فنی موجود ، همراه با شرح دقیق و کافی و یکپارچه اختراعر) توضیح اشکال، نقشه ها ، نمودارها در صورت وجود به نحوی که یک متخصص در آن زمینه بتواند اختراع را درک و ارتباط اجزای آن را دریابد. ارجاع به شماره هایی که برای بیان ویژگی های اختراع در نقشه آمده است الزامی است.ز ) بیان واضح و دقیق مزایای اختراع ادعایی نسبت به اختراعات پیشین، به نحوی که ویژگی جدید بودن اختراع و تاثیر فنی آن را روشن سازد.ح ) ذکر صریح کاربرد صنعتی اختراع در صورتی که ماهیت اختراع گویای این امر نباشد.3. ادعا یا ادعاهای اختراعهر اختراع می تواند مشتمل بر یک یا چند ادعا باشد. ادعا یا ادعاها باید صریح و منجز بوده و دارای شرایط ذیل باشد :الف) معقول بودن تعداد آنها با توجه به ماهیت اختراع و شماره گذاری ترتیبی آن ها در صورت تعددب ) فراتر از اطلاعات افشا شده نباشد.ج) ویژگی های فنی حمایت را با استفاده از جملات مثبت بیان نماید.4.خلاصه ای از توصیف اختراعخلاصه اختراع : مطابق مواد 13و14 خلاصه مشتمل بر 70 تا 200 کلمه و فقط برای بیان اطلاعات اختراع و درصورت لزوم مشتمل بر فرمول شیمیایی یا معادلات ریاضی باشد.5. نقشه یا نقشه ها ، در صورت لزومدر تنظیم نقشه ها توجه به نکات ذیل حائز اهمیت است :الف) در روی کاغذ بادوام و A4.ب ) باوضوح و شفافیت کامل.ج ) تمام عناصر نقشه دارای مقیاس باشند.د ) تا حدامکان به صورت عمودی باشد.هـ) اعداد و حروف خوانا باشد.و ) شامل نشانه باشد.ز ) صفحات به ترتیب باشد.ح ) هیچ توضیحی نباید روی نقشه وجود داشته باشد.6. مدارک مثبت هویت متقاضی و مخترعالف) اشخاص حقیقی: کپی شناسنامه و کپی کارت ملیب) اشخاص حقوقی: آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت کپی شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاءج) مدارک مثبت هویت مخترع : ارائه کپی شناسنامه و کارت ملی مخترع7. درخواست کتبی مبنی بر عدم ذکر اسم مخترع ، چنانچه مخترع نخواهد اسم وی ذکر شود.8. مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی10. مدارک نمایندگی، در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید. مدارک مورد نیاز برای ثبت اختراع ثبت شرکت نیک
  14. ايجاد ارتباطات مخابراتی در ابتدا با اختراع تلفن توسط گراهانبل بوجود آمد و از آن پس اين ارتباطات گسترش يافت تا اينکه به شکل امروزی درآمده است. انسان از ابتدای خلقت خويش همواره به ارتباط با هم نوع نياز داشته و اين نياز در گذر سال ها و قرن ها بيشتر شده به صورتی که تبديل به يک ضرورت انکار پذير در زندگی انسان ها شده است و همين نياز باعث شده انسان به دستاوردهای بزرگی مانند پست، تلگراف، تلفن و اينترنت دست يابد و مطمئناً دستاوردهای بهتری نيز در آينده براساس همين نيازها به وجود خواهد آمد و در حقيقت جهان پهناور امروز به واسطه همين ارتباطات ايجاد شده به دهکده جهانی تبديل شده است. در زندگی روزمره، تکنولوژی پر قدرتی که امکان برقراری ارتباط تقریباً فوری با مردم سراسر دنیا را فراهم کرده است، تکنولوژی مخابرات می باشد. مخابرات سهم عظيم و به جرات می توان گفت بزرگترين سهم را در برقراری ارتباط بين انسان ها به عهده دارد، که به تنهايی شامل بخش ها و قسمت های مختلفی می باشد. نظر به اهمیت نقش مخابرات در زندگی انسان ، به تدریج شرکت های بزرگ مخابراتی شکل گرفتند. شرکت مخابرتی شرکتی است که برای توسعه و نگهداری و بهره برداری از شبکه های مخابراتی کشور با هدف ایجاد ارتباط مخابرات در داخل کشور یا خارج از کشور می باشد، به طوری که هماهنگ کردن آنهابرعهده دولت باشدوهمچنین ازدیگراهداف حائزاهمیت آن ایجادارتباط مخابراتی درداخل ویاخارج مرزهاودردوردست ها می است. زمینه های فعالیت یک شرکت مخابراتی متنوع است، این زمینه ها شامل نصب، نگهداری، بهره برداری، فروش، پشتیبانی و اپراتوری تمام سرویس ها و تجهیزات مخابراتی و واردات و صادرات کلیه دستگاه های مخابراتی و الکترونیکی مجاز می باشد. ثبت شرکت مخابراتی شرکت مخابراتی را می توان به دو شکل 1-شرکت سهامی خاص و2-شرکت سهامی عام به ثبت رساند که بسته به اینکه کدام نوع را می خواهید به ثبت برسانید باید مجوز های آن را نیز اخذ نمایید. در ذیل به بررسی بیشتر این شرکت ها می پردازیم. •شرکت سهامی خاص: شرکتی است که،تمام سرمایه آن منحصراَ به وسیله موسسین تامین می شود. چون تشکیل شرکت های سهامی عام همراه با تشریفاتی طولانی است،مواد اصلاحی قانون تجارت برای امور ساده تری که طبعاَ شرکای کمتری دارد یک نوع شرکت سهامی مقرر داشته که بشرح فوق شرکت سهامی خاص نامیده می شود. •شرایط تشکیل شرکت سهامی خاص: 1- حداقل دو نفر اعضا بازرس شامل بازرس اصلی و علی البدل که نباید هیچگونه رابطه نسبی با اعضای هیات مدیره داشته باشند . ( با هم فامیل نباشند ) باید برای تشکیل شرکت معرفی گردد و اعضا و هیات مدیره باید حداقل دارنده یک سهم باشند و نباید دارای سوء پیشینه کیفری باشند. 2- حداقل سرمایه شرکت باید صد هزار تومان باشد که 35 % مبلغ تعهد شده را باید در حساب بانکی افتتاح شده واریز نماید. 3- حداقل 3 نفر عضو اصلی در شرکت که به سن قانونی رسیده باشند ( 18 سال سن ) که حداقل 2 نفر عضو هیات مدیره و 1 نفر سهامدار باشد. مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص به شرح ذیل است: 1-دو برگ اظهارنامه شرکت سهامی خاص،تکمیل آن و امضاء ذیل اظهارنامه توسط کلیه ی سهامداران 2-دو جلد اساسنامه شرکت سهامی خاص که ذیل تمام صفحات آن به امضاء کلیه ی سهامداران رسیده باشد. 3-دو نسخه صورت جلسه مجمع عمومی موسسین که به امضاء سهامداران و بازرسین رسیده باشد. 4-دو نسخه صورت جلسه هیئت مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد. 5-فتوکپی شناسنامه کلیه سهامداران و بازرسین برابر اصل شود. 6-ارائه گواهی پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت از بانکی که حساب شرکت در شرف تاسیس در آن جا باز شده است. 7-ارائه مجوز در صورت نیاز بنا به اعلام کارشناس اداره ثبت شرکت ها 8-کپی کارت ملی •شرکت سهامی عام : یکی از انواع شرکت‌های سهامی است که قسمتی از سرمایه آن ازطریق فروش سهام به غیرمؤسسان (مردم) تأمین شود.سهام شرکت سهامی عام در بورس اوراق بهادار داد و ستد می‌شود. •شرایط ثبت شرکتهای سهامی عام: حداقل تعداد سهامداران جهت ثبت یک شرکت سهامی عام 5 نفر و حداکثر بدون محدودیت می باشد. حداقل سرمایه جهت ثبت یک شرکت سهامی عام پنج میلیون ریال برابر با پانصد هزار تومان می باشد. حداقل 5 عضو هیات مدیره و یک بازرس اصلی و یک بازرس علی البدل می باشد. ثبت شرکت مخابراتی ثبت شرکت نیک
  15. شرکت تجارتی عبارت از آنست که به موجب قرارداد دو یا چند نفر هر یک مقداری سرمایه می گذارند و با آن عملیات تجارتی انجام می دهند و سود وزیان حاصله را تقسیم می کنند.با تشکیل یک شرکت تجاری، وضعیت حقوقی خاصی پدید می آید. آثار حقوقی ناشی از تشکیل یک شرکت تجاری که آن را از شرکت مدنی متمایز می کند، را می توان به شرح ذیل فهرست کرد :الف – دارا بودن حقوق و تکالیف مستقل از شرکاءبا تشکیل یک شرک تجاری، حقوق و تکالیف این شخصیت حقوقی مستقل از حقوق و تکالیف صاحبان سرمایه و موسسین آن خواهد بود.لذا صاحبان سرمایه یک شرکت و خود شرکت می توانند به موازات و مستقل از یکدیگر از حقوق و امتیاز اقتصادی و اجتماعی استفاده کنند.برای نمونه، یک شرکت و سهامداران آن می توانند مستقلاَ در یک زمینه مشترک تجاری فعالیت داشته باشند.ب- استقلال مالیبا تاسیس یک شرکت تجاری و تعیین مدیران آن که نحوه تعیین آن ها را قانون تجارت یا اساسنامه همان شرکت مشخص می کند، هیچیک از شرکاء حق مداخله در امور اجرایی شرکت را نخواهند داشت و تنها شیوه نظارت بر امور شرکت توسط شرکاء از طریق مجمع عمومی و بازرس قانونی و یا مراجع قضایی است.ج- اقامتگاه قانونینظر به اینکه شرکت تجاری بعد از تاسیس یک ” شخصیت حقوقی ” مستقل می شود، لذا به منظور سهولت در ارتباط و نظارت بر امور شرکت ، یک اقامتگاه قانونی برای یک شرکت فرض می شود. در نظام های حقوقی مختلف در جهان، مکان های مختلفی به عنوان اقامتگاه قانونی هر شرکت فرض گردیده است.در ماده 590 قانون تجارت ، اقامتگاه اشخاص حقوقی مکانی تعیین شده است که ( اداره امور ) شخص حقوقی در آن جا باشد. ولی ماده 1002 قانون مدنی، اقامتگاه اشخاص حقوقی ( مرکز عملیات ) آن ها تعیین شده است. لذا از لحاظ حقوقی تعارضی بین این دو ماده دیده می شود. زیرا در مورد اشخاص حقوقی ، خصوصاَ شرکت های تجاری، معمولاَ ( محل اداره امور ) که معمولاَ دفتر مرکزی نامیده می شود، با ( مرکز عملیات ) که معمولاَ کارگاه یا کارخانه ای در مسافت بسیار دور و حتی در شهر دیگر واقع شده است، تفاوت وجود دارد . در رابطه با این تعارض قانونی، حقوقدانان نظرات مختلفی ارائه کرده اند، لیکن نظر قالب این است که حکم قانون تجارت به دلیل خاص بودن بر حکم قانونی مدنی به دلیل عام بودن ارجحیت دارد.لذا اقامتگاه هر شرکت تجاری، مرکز اداره امور آن است و کلیه ابلاغ های قانونی، دادخواست ، اظهارنامه و غیره فقط باید به اقامتگاه قانونی شرکت تسلیم شود. .د- تابعیت شرکت های تجاریبا تاسیس یک شرکت تجاری و ایجاد یک شخصیت حقوقی فرضی برای آن ، مساله تابعیت این شخصیت حقوقی نیز مطرح می باشد که در بسیاری از دعاوی تجاری بین المللی این موضوع از اهمیت خاصی برخوردار است.در رابطه با تعیین تابعیت شرکت های تجاری نیز معیارهای متفاوتی در نظام های حقوقی کشورهای مختلف جهان مطرح می باشد. در کشور ما ایران، طبق ماده 591 قانون تجارت اشخاص حقوقی ( از جمله شرکت ها ) تابعیت کشوری را در اختیار دارند که اقامتگاه آن ها در آن کشور می باشد. لذا شرکتی که مرکز اداره امور آن در ایران واقع باشد، دارای تابعیت ایرانی است ، ولو اینکه مرکز عملیات آن خارج از کشور باشد. ویژگی های شرکت های تجاری ثبت شرکت نیک https://nikregister.com